Technologia osuszania budynków metodą iniekcji krystalicznej

Metoda iniekcji krystalicznej jest chroniona patentem. Wynalazek dotyczy metody osuszania budynków, które uległy zawilgoceniu wskutek podciągania kapilarnego wód gruntowych. Warstwa tworzy się przez krystalizację nierozpuszczalnych w wodzie minerałów w porach i kapilarach materiału budowlanego.

Warstwa izolacyjna (izolacja pozioma) jest w praktyce wykonywana w sposób prosty: w jednej linii równolegle do powierzchni podłogi w odstępach co 10-15 cm wierci się otwory:

Do tych otworów zostaje wstrzyknięty roztwór wodny specjalnego rodzaju cementu portlandzkiego ze środkiem aktywacyjnym (rys.).

W metodzie iniekcji krystalicznej natomiast, strefa iniekcji zostaje dodatkowo zwilżona wodą, ponieważ penetracja środka iniekcyjnego obejmuje tym większy obszar, im bardziej mur jest wilgotny (rys.).

Idea niniejszej metody zakłada zupełnie inne warunki wyjściowe w stosunku do tych, jakie do chwili obecnej były stosowane w pozostałych metodach osuszania.

W większości stosowanych metod czyni się starania, aby przewidywaną do iniekcji strefę możliwie jak najbardziej osuszyć, by w ten sposób stworzyć jak najkorzystniejsze warunki dla lepszej penetracji zastosowanych środków iniekcyjnych.

Krystaliczna warstwa zaporowa przeciwko przenikaniu wilgoci jest praktycznie czynna po 7 dniach od wstrzyknięcia. Posiada bezterminową trwałość.

Państwowy Zakład Higieny w Warszawie dopuścił wynalazek do stosowania w budownictwie bez ograniczeń. Jest to obecnie najskuteczniejsza i najtańsza metoda osuszania budowli.